هركس تقواى الهى پيشه نمايد ، خداوند براى او محل خروجى از سختىها قرار مىدهد و از جايى كه گمان نمىكند به او روزى مىبخشد . بنابراين كسى كه تقواى الهى داشته باشد خداوند مجرايى براى او مىگشايد كه خودش هم گمان آن را نمىكرده است . اين مقام ، سرآغاز فنا و نزديكى به شهود تام است كه هنوز با مقام فناى حقيقى فاصله دارد كه آن شهود سالك در مقام خفى يا روح است .